Türk milleti, asırlardır Türklük şuuru ile ayakta durmuş, bozkırlardan imparatorluklara uzanan büyük destanını kanıyla, canıyla ve inancıyla yazmıştır. Selçuklu’nun kudreti, Osmanlı’nın cihan hâkimiyeti, Cumhuriyet’in dirilişi… Bunların tamamı Türk milletinin özünden doğmuş tarihî eserlerdir.

Ancak bu büyük millet, tarih boyunca çoğu zaman dışarıdan gelen saldırılarla değil, içerideki gafletle sınanmıştır. Makam hırsı, kişisel çıkarlar, yanlış siyasetler ve millet iradesinden kopmuş yönetim anlayışları; nice güçlü devletleri zayıflatmış, nice zaferlerin gölgesine ihanet düşürmüştür.

Bugün benzer bir tablo, “Terörsüz Türkiye” söylemi etrafında yeniden karşımıza çıkarılmaktadır. Kulağa hoş gelen bu ifade, ilk bakışta herkesin destekleyeceği bir hedef gibi sunuluyor. Elbette terörsüz bir Türkiye herkesin ortak arzusudur. Ancak mesele, bu hedefe hangi yöntemle ulaşılmak istendiğidir.

Geçmişte “çözüm süreci” adı altında yürütülen politikalar hâlâ hafızalardadır. Terör örgütü ile dolaylı temaslar kurulmuş, kamuoyuna umut dağıtılmış, “barış geliyor” denilmişti. Sonuç ne oldu? Hendekler kazıldı, şehirler kana bulandı, güvenlik güçlerimiz şehit düştü, millet büyük bir bedel ödedi.

Bugün aynı anlayışın farklı ambalajlarla yeniden sunulması, toplumda doğal olarak kaygı uyandırmaktadır. Çünkü Türk milleti hafızasız değildir. Yaşananları unutmaz, bedelini ödediği yanlışları kolay kolay affetmez.

Türk milliyetçiliği; hamaset değil, devlet aklıdır. Türk milliyetçiliği; slogan değil, milletin bekasını önceleyen bir duruştur. Bu anlayış, vatanın bütünlüğünü, devletin otoritesini ve milletin birliğini esas alır. Terörle mücadelede taviz verilmesini değil, kararlılık gösterilmesini savunur.

Tarih de bunu öğretmektedir. Selçuklu, iç çekişmelerle sarsılmıştır. Osmanlı, yalnızca dış cephelerde değil içerideki çözülmelerle güç kaybetmiştir. Her dönemde devletleri yıkan şey, düşmanın gücünden çok içerideki dağınıklık olmuştur.

Bugün Türk milletinin ihtiyacı; yeni isimlerle sunulan eski projeler değil, net ve tavizsiz bir devlet iradesidir. Terörle mücadele masalarda değil, hukuk içinde ve devlet ciddiyetiyle yürütülmelidir. Milletin vicdanını yaralayan hiçbir yöntem, uzun vadede başarı getirmez.

Ayrıca toplumun yıllardır gereksiz kutuplaşmalarla birbirine düşürülmesi de artık sona ermelidir. Sağcı-solcu, Alevi-Sünni, şu partili-bu partili diyerek ayrıştırılan milletin evlatları, aslında aynı vatanın çocuklarıdır. Gerçek güç, birbirine öfke duyan kalabalıklarda değil; ortak değerlerde birleşen bir millettedir.

Türk milleti, tarih boyunca nice oyunları bozmuştur. Bugün de aynı ferasete sahiptir. Kimin samimi olduğunu, kimin siyasi hesap yaptığını, kimin millet için konuştuğunu, kimin makam için hareket ettiğini görmektedir.

Çünkü Türk milleti unutmaz.

Ve bilir ki; Türk’ün Türk’ten başka dayanağı yoktur. Yıkılsın düzen, yaşasın devlet.